شمارهٔ ۲۵۳ - تتبع شیخ
هوش مصنوعی: این شعر بیانگر عشق عمیق و دردهای ناشی از آن است. شاعر از آتش عشق صحبت می‌کند که منزل او را خاکستر می‌کند و می‌گوید که شعله‌های دلش به خاطر غم و محنتی است که از عشق به وجود آمده است. او به مفاهیم مختلفی از جمله سرزنش و دشنام اشاره می‌کند و از دستان محبوبش طلب یاری دارد. همچنین بیان می‌کند که برای رسیدن به میخانه و نوشیدن شراب، بی‌وقفه در جستجوی آرامش است و در نهایت به سرنوشت فانی انسان اشاره می‌کند، به این معنا که همه چیز در نهایت به فنا می‌رسد. به طور کلی، شعر جوهر عشق و درد را به خوبی به تصویر می‌کشد.
ز آتش عشق تو چون خاک شود منزل منعلم قبر بود شعله دود دل من
هوش مصنوعی: به خاطر عشق تو، خانهام مانند خاک میشود و علم و دانش تنها شعله و دودی از دل من باقی میگذارد.
رنگ از خون دل و آب ز پیکان تو یافتغنچه های غم و محنت که دمد از گل من
هوش مصنوعی: رنگ و زیبایی غنچههای غمانگیز و دردناک، از خون دل من و آب پیکانی که تو به زندگیام زد، نشأت میگیرد. این غنچهها از گل من در حال شکفتناند.
تیغ بر غیر زنی تا شوم از غصه هلاکروح بخش دگران میشوی و قاتل من
هوش مصنوعی: تو بر دیگران تیغ میزنی و باعث مرگ من میشوی، در حالی که به دیگران جان میدهی و من را به عذاب میاندازی.
مشکل من دهن تست پی دشناممتا دهن وا نکنی حل نشود مشکل من
هوش مصنوعی: مشکل من به تو بستگی دارد و تا زمانی که از من انتقاد نکنی، این مشکل حل نخواهد شد.
بهر می ساکن میخانه شدم بوده مگراز می و خاک در میکده آب و گل من
هوش مصنوعی: برای خوش گذرانی و لذت از نوشیدنی، به میخانه رفتم، شاید که از می و خاک در این مکان، آب و گل وجود من به دست آید.
کرده سر خیل خرابات مرا پیر مغانکه شد آن مغبچه مست مه محفل من
هوش مصنوعی: پیر مغان در جمعی که خوشگذران است، توجهام را جلب کرده و به من می‌گوید که آن دختر شرابی که در محفل من بود، چگونه به مستی کشیده شده است.
تا به فکر دهنش کم شدم ای فانی نیستیک قدم بیش سوی ملک فنا منزل من
هوش مصنوعی: وقتی که به فکر دنیا و لذایذ آن کم توجه شدم، ای انسان فانی، دیگر فاصلهای ندارم تا به سرزمینی بروم که در آن فنا و نیستی وجود دارد.