شمارهٔ ۲۱
هوش مصنوعی: این بیت اشاره به این دارد که وقتی عالم و دانشمندی به احوال بالا نشستن و مقام‌های بلند می‌پردازد، به جای اینکه به علم خود ببالد، به زیبایی‌های ظاهری و خوشایند دیگران توجه می‌کند. آنچه او را خوشحال می‌کند، در واقع دیدن زیبایی ظاهری دیگران است و نه عمق علم و دانش خود.
چو عالم از پی بالا نشستنبهر مجلس رود خوش پای‌کوبان
هوش مصنوعی: زمانی که عالم به منظور شرکت در یک مجلس، با شادابی و نشاط به بالا میرود و قدمزنان وارد میشود.
نه عالم جاهلش دان زانکه او رانماید خوش به جز بالای خوبان
هوش مصنوعی: انسان جاهل، از دانشی که در دل خود دارد، نمیتواند به حقایق و زیبایی‌های واقعی دست یابد. او تنها میتواند زیبایی‌های ظاهری و سطحی را ببیند، نه عمق و حقیقت خوبیها.