شمارهٔ ۲۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به توصیف دنیا می‌پردازد که مانند کاروانسرایی است که همواره کاروان‌های جدیدی به آن وارد می‌شوند تا استراحت کنند یا غذا بخورند. این آمد و رفت مداوم باعث می‌شود که دنیا به مکانی ناپایدار و متغیر تبدیل شود، از این رو به آن کاروان‌سرا می‌گویند.
سرائی دهر که هر لحظه کاروان دگردر او نزول کند بهر خوردن و خفتن
هوش مصنوعی: دنیا مانند خانهای است که هر لحظه کاروانی جدید به آن وارد می‌شود تا استراحت کند و غذا بخورد.
مقیم ناشده طبل رحیل کوبد بازبدین جهت شودش کاروان سرا گفتن
هوش مصنوعی: به عنوان کسی که در جایی مستقر نشده و آماده سفر نیست، صدای طبل حرکت را میشنود و به همین خاطر کاروان‌سرا بردن می‌شود که باید رفتن را اعلام کند.