شمارهٔ ۱
هوش مصنوعی: این ابیات به ستایش خداوند میپردازد و تأکید میکند که وجود و صفات بیپایان او قابل ستایش است. همچنین بیان میکند که در کنار ذکر نعمتهای الهی، علم انسان در برابر علم خداوند ناچیز است و تنها اوست که شایسته حمد و ثناست.
ای بیحد و عد هر نفست حمد و ثناوز صد چندین حمد و ثنات استغنا
هوش مصنوعی: ای بینهایت، هر نفس تو ستایش و شکرگزاری است و من از هزاران ستایش و شکرگزاری تو بینیازم.
ذکر ملکوت اندرین دیر فنابا علم تو سبحانک لا علم لنا
هوش مصنوعی: در این دنیا که فانی است، ما به یاد خدا و عظمت او هستیم و میدانیم که علم و دانش ما در برابر علم بیپایان او ناچیز است.