شمارهٔ ۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی چهره معشوقه‌اش سخن می‌گوید. او به ستاره‌ها و خورشید اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر خورشید او را نبیند، نشان از کوری‌اش است. همچنین زیبایی ابروهای او چنان است که در جان و دل او تأثیر عمیق گذاشته و مطابق با تصاویری که به عنوان قبله نما دارند، آن‌ها را تقدیس می‌کند.
از گوشه بام عارضت ماه سماخورشید گرت ندید باشد ز عما
هوش مصنوعی: اگر ماه زیبایی تو را از گوشه بام ببیند، این خورشید که در آسمان است تو را نخواهد دید؛ زیرا نور و زیبایی تو آنقدر درخشان است که خورشید نمیتواند با آن مقابله کند.
شد عکس دو ابروت بچشمم صنماآن نوع که در شیشه بود قبله نما
هوش مصنوعی: چشمان من تصویر دو ابرویت را میبیند ای محبوب، به گونهای که انگار در آینه، راهنمای قبله را نگاه میکنم.