شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: ساقی، برایم جام را بیاور، هرچند بزرگ باشد. اگرچه روزگار مانند آسمان در حال چرخش است، من در یک یا دو نوبت، جام را به زمین میزنم.
ساقی به من غمزده پیش آر قدحهر چند بود بزرگ بردار قدح
هوش مصنوعی: ای ساقی، به من که غمگینم، جام را بیاور؛ هرچه اندازهاش بزرگ باشد، آن را بردار و به من بده.
گر زانکه بود سپهر دوار قدحدر یک دو کشش کنم نگونسار قدح
هوش مصنوعی: اگر بخواهم بگویم که در دنیای گردان و تغییرپذیر، وقتی که جامی را در یک بار بنوشم، به یاد میآورم که چگونه زندگی میتواند ناپایدار باشد.