شمارهٔ ۳۰
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از احساس پریشانی و ناراحتی درونی خود صحبت میکند. او از کارهایی که انجام داده پشیمان است و به نادانی خود پی برده، که باعث حیرت او شده است. به طور کلی، شاعر از وضعیت ناخوشایند و سردرگمی خود در زندگی میگوید.
دارم ز وجود خود پریشانی و بسوز جمله کرده ها پشیمانی و بس
هوش مصنوعی: من از وجود خودم بسیار مضطربم و از تمام اعمالی که انجام دادهام، به شدت پشیمان هستم.
از عقل نصیبم شده نادانی و بسبر نادانی خویش حیرانی و بس
هوش مصنوعی: من از عقل فقط نادانی به دست آوردهام و تمام آنچه که به آن پی میبرم، فقط حیرت از نادانی خودم است.