شمارهٔ ۴۴
هوش مصنوعی: در این چند بیت شاعر به احساس درد و رنج ناشی از فراق دوست اشاره می‌کند. او این جدایی را مانند یک مصیبت توصیف می‌کند و از آن به عنوان "مهلک" یاد می‌کند. شاعر بیان می‌کند که اگر روزی به وصال دوست برسد، از یاد بردن این فراق برایش ممکن نخواهد بود و نام آن را فراموش نخواهد کرد. به‌طور کلی، این ابیات به عمق احساسات ناشی از جدایی و longing اشاره دارد.
مهلک بود ای رفیق ایام فراقآمیخته ز هر هجر در جام فراق
هوش مصنوعی: ای دوست، روزهای جدایی به شدت آسیبزا هستند و هر لحظهی دوری پر از دردهای جدایی است.
گر صبح وصالم دمد از شام فراقنامم مبر ار دگر برم نام فراق
هوش مصنوعی: اگر صبحی که به وصال میانجامد از شب جدایی دم برآورد، نام من را از یاد نبر و اگر دوباره به جدایی بروم، نام جدایی را از یاد مبر.