شمارهٔ ۴۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به مقایسه بین زندگی زاهدانه و لذتهای دنیوی میپردازد. او میگوید اگرچه به زهد و توبه افتخار میکند، اما در نهایت از لذتهای زندگی و شراب دوری نمیجوید. او اشاره میکند که در دوستی و همراهی، انصاف و راستگویی کمیاب است.
یاران چو کشند در بهاران می صافمن گرچه ز زهد و توبه پیش آرم لاف
هوش مصنوعی: دوستان وقتی در بهار به جمع من میآیند و شراب صاف را مینوشند، من هم اگرچه از زهد و توبه سخن بگویم، فقط به خاطر فخر و ادعاست.
دارندم اگر ز می بدان هرزه معافدر عالم یاری نبود از انصاف
هوش مصنوعی: اگر از شراب بیفایدهای که در دست دارم معاف باشم، در عالم هیچ یاری از انصاف وجود ندارد.