تناجی
امیرعلیشیر نوایی

شمارهٔ ۴۶

در دیر مغان مغبچگان چالاککردند مرا به باده مست و بی باک
مخموریم افکند چو بر خاک هلاکوانگه نگرفتند به می خرقه چاک