شمارهٔ ۵۰
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسات و انگیزه‌های خود سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که تا زمانی که در دلش امید و توان هست و نشانه‌ای از روح در بدن دارد، به زیبایی‌ها و جذابیت‌های محبوبش مایل است و جانش در هیجان و آشفتگی جهانی قرار دارد. در کل، بیانگر عشق و اشتیاق عمیق اوست.
تا اندر دل تاب و توانی بودمتا در بدن از روح نشانی بودم
هوش مصنوعی: تا زمانی که در دل جانی و نیرویی وجود دارد، در بدن نیز آثار روح و وجود من باقی است.
دل مایل حسن دلستانی بودمجان واله آشوب جهانی بودم
هوش مصنوعی: دل من به سوی زیباییهای دلبر متمایل بود و جانم به خاطر عشق و زیبایی، در آشوب و دغدغههای دنیا گرفتار بود.