شمارهٔ ۴۹
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دل خود میگوید که از راه زهد و ترک دنیا فاصله بگیرد و در جهانی که به فنا میانجامد، زندگی کند. او تأکید میکند که به دنبال جز مطرب و شراب نباشد، ولذا از آنچه که خوشی و لذتبخشی میآورد، غافل نماند. این دعوت به لذت بردن از زندگی و لزوم توجه به چیزهایی که واقعی و زندهکننده هستند، پیام اصلی شعر است.
سر رشته اهل زهد بگسل ای دلدر دیر فنا بساز منزل ای دل
هوش مصنوعی: ای دل، از پیوند و وابستگی اهل زهد جدا شو و در دنیای فانی، جایی برای خود بساز.
جز مطرب و می مجوی حاصل ای دلیک یک گفتم گوش کن ای دل ای دل
هوش مصنوعی: ای دل، جز از نوازنده و شراب؛ چیزی نطلب. هر یک از این کلمات را به دقت میگویم، پس خوب گوش کن.