شمارهٔ ۱۴ - آیین خودخواهی
هوش مصنوعی: این شعر به تغییرپذیری و ناپایداری اوضاع و احوال زندگی انسان‌ها اشاره دارد. شاعر می‌گوید که هیچ چیزی در جهان دائمی نیست و اوضاع کنونی نیز مانند گذشته، به زودی تغییر خواهد کرد. او به تناقض‌ها و خشونت‌های موجود در رفتار مردم می‌پردازد و می‌خواهد که روزی صلح و آرامش برقرار شود. در نهایت، شاعر به خوی حیوانی و خودخواهی انسان‌ها اشاره می‌کند و تأکید می‌کند که این خصوصیات اگر تغییر نکند، باقی خواهد ماند. او همچنین بر این نکته تأکید می‌کند که آگاهی و انسانیت می‌تواند به تغییر این وضعیت کمک کند.
جهان را دائما این رسم و این آیین نمی‌مانداگر چندی چنین ماندست، بیش از این نمی‌ماند
هوش مصنوعی: دنیا همیشه به همین شکل و روال باقی نمی‌ماند. اگرچه مدتی است که چنین بوده، اما بیشتر از این ادامه نخواهد داشت.
به چندین سال عمر، این نکته را هر سال سنجیدیکه آن اوضاع دی، در فصل فروردین نمی‌ماند
هوش مصنوعی: هر سال به این نکته توجه کردی که اوضاع و احوال گذشته در فصل بهار باقی نمی‌ماند.
همان گونه که آن اوضاع دیروزی نماند امروزبه فردا نیز این اوضاع امروزین نمی‌ماند
هوش مصنوعی: همانطور که وضعیت دیروز ماندگار نیست، اوضاع امروز هم به فردا منتقل نخواهد شد.
ببین امروز مردم را، به خون یکدگر تشنهکه دیری نگذرد، کاین عادت دیرین نمی‌ماند
هوش مصنوعی: امروز مردم را ببین که چقدر به یکدیگر حس انتقام و خشم دارند. به زودی این رفتار و عادتهای قدیمی از بین میرود و تغییر می‌کند.
بباید روزگار صافی و صلح و صفا روزیبه جان دوستان آن روز، دیگر کین نمی‌ماند
هوش مصنوعی: در آینده، روزگاری آرام و دوستانه برای دوستان باید بیاید که در آن روز، هیچ کینه و دشمنی باقی نخواهد ماند.
همانا خوی حیوانی‌ست، این «آیین خودخواهی»اگر انسان شوند این خلق، این آیین نمی‌ماند
هوش مصنوعی: اگر انسان‌ها به خودخواهی و حیوانیگری ادامه دهند، نشاندهندهی یک رفتار غیرانسانی است و اگر به انسانیت روی آورند، دیگر جایی برای این خودخواهی نخواهد بود.
مگو یاسین بود، در گوش این خلق خر، آوازمکه گر آدم شوند، از اصل این یاسین نمی‌ماند
هوش مصنوعی: نگو که من هم یاسین هستم، برای این مردم بیخبر آوازم را بگو که اگر آدم شوند، از ذات و ماهیت یاسین چیزی باقی نمی‌ماند.
تو در این خلق عامی، عارفی گر زانکه اینان راتمیزی شد حنایت، نزد کس رنگین نمی‌ماند
هوش مصنوعی: در این جمعیت معمولی، اگر تو عارف باشی، بدان که این افراد با تمیزی خاص خود، رنگ و لعاب نمیزنند و در نزد دیگران باقی نمیمانند.