شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف باده‌ای می‌پردازد که مانند گل‌های تازه بهارش معطر و زیباست، و به نظر می‌رسد که از بهشت آمده است. شاعر به حس عاشقانه و شیدایی خود اشاره می‌کند و می‌گوید که در دلش آرزوی نوشیدن باده‌ای را دارد. او از ساقی می‌خواهد که این باده را به او بدهد و بر اهمیت عشق و زیبایی تأکید می‌کند. در نهایت، شاعر به شادی و سرور ناشی از عشق و زیبایی معشوقه‌اش اشاره می‌کند که باعث طرب و شادمانی در دلش می‌شود.
آن باده را که گونه بیجاده آمده استبویش چو بوی سوسن آزاده آمده است
هوش مصنوعی: شرابی که به طرز غیرمنتظرهای به دست آمده، بویی دارد که مانند عطر گل سوسن آزاد است.
رنگ گل و گلاب نسیم بهشت یافتگویی که از بهشت فرستاده آمده است
هوش مصنوعی: گل و گلاب بویی خوش و رنگی زیبا دارند که به این دلیل احساس می‌شود گویی از بهشت آمده و به ما رسیدهاند.
بیجاده رنگ باده و بیجاده لب حریفبیجاده پیش خدمت بیجاده آمده است
هوش مصنوعی: این بیت به زیبایی و شگفتی حال و هوای یک مجلس عیش و نوش اشاره دارد. در این مجلس، رنگ و بوی می و مستی در همه جا دیده می‌شود و حتی لبهای یار نیز از این حال و هوا بینصیب نیست. همه چیز در این فضا به نوعی تحت تأثیر شوق و شیدایی قرار دارد و همگان در آن غرق شدهاند. جمعی از خدمتکاران هم برای خدمت به میهمانان حضور دارند، که خود نشاندهنده محیطی شاداب و سرشار از نشاط است.
پر کن قدح که در سر من باد عاشقی استبا باد عشقم آرزوی باده آمده است
هوش مصنوعی: لیوان را پر کن، زیرا در درون من عشق و علاقهای فراوان وجود دارد. با این عشق، آرزومند نوشیدن شراب هستم.
ساقی زهر گروه که باشد روا بودشرط نخست او زنخ ساده آمده است
هوش مصنوعی: ای ساقی، برای چه کسی جرعه میریزی؟ باید بیهیچ قید و شرطی ابتدا به آنکه با زیبایی خدادادی خود دلربایی می‌کند، توجه کنی.
آماده بر بساط تماشا دل من استتا دل به عشق و باده گرو داده آمده است
هوش مصنوعی: دل من آماده است تا در میکده بنشیند و از زیباییها و لذات عشق و نوشیدنی لذت ببرد.
هر ساعتی هزار طرب زاید از دلمتا بازم آن نگار پری زاده آمده است
هوش مصنوعی: هر لحظه در دل من هزاران شادی و سرور به وجود میآید، چرا که دوباره آن معشوقه زیبا و دلربا آمده است.