شمارهٔ ۲۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره شادی و زیبایی‌های بهار و وصال معشوق است. شاعر احساس می‌کند که مقصود زندگی‌اش امروز محقق شده و دلش در پی وصال محبوبش است. او به زیبایی بهار و جمال محبوب اشاره می‌کند و اعلام می‌کند که غم دوری از او از دلش رخت بسته است. شاعر به شادی‌هایی که از عالم پنهان ناشی می‌شود، اشاره می‌کند و باور دارد که همه خوبی‌ها و اقبالها امروز برای او به تحقق پیوسته است. به طور کلی، این شعر حس شادمانی و وصال را در دل شاعر به تصویر می‌کشد.
همه مقصود ما شد راست امروزکه آن مقصود دل با ماست امروز
هوش مصنوعی: امروز همه اهداف و مقاصد ما به حقیقت پیوسته و برای ما محقق شدهاند، چرا که آنچه که در دل داریم امروز با ماست.
گر آراید بهار نو جهان راجهان را روی او آراست امروز
هوش مصنوعی: اگر بهار تازه بیاید، امروز جهان با زیبایی‌های او زینت پیدا کرده است.
دلم دی وصل او حاجت همی خواسترواگشت آنچه دی می خواست امروز
هوش مصنوعی: دل من دیروز به وصل او حاجتی داشت و امروز آنچه را که دیروز خواستم، برآورده شده است.
چو فر روی او امروز اینجاستجمال نو بهار اینجاست امروز
هوش مصنوعی: امروز زیبایی و طراوتی شبیه به بهار در چهره او مشاهده می‌شود.
زپیش او چو او بنشست با ماغم نادیدنش برخاست امروز
هوش مصنوعی: زمانی که او به نزد ما نشسته بود، از پیش او غم دوریاش امروز به دل ما افتاد.
هر آن شادی که از عالم نهان بوداز آن بر روز ما پیداست امروز
هوش مصنوعی: هر خوشی و شادی که در عالم پنهان بود، امروز به وضوح و روشنی در زندگی ما نمایان شده است.
پری می گفت از او نیکوترم منپدید آمد دروغ از راست امروز
هوش مصنوعی: پری میگفت که من از او زیباتر هستم، اما امروز حقیقت و دروغ در هم آمیختهاند.
گر اقبال مرا فرداست وعدهمرا با وصل او فرداست امروز
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت من فردا خوب باشد، وعدهام با رسیدن به وصالش هم فردا خواهد بود، نه امروز.
چو ما درسایه اقبال شاهیمهمه اقبالها ما راست امروز
هوش مصنوعی: ما در سایه لطف و توجه پادشاه هستیم و امروز همه خوشبختیها و موفقیتها از آن ماست.