شمارهٔ ۵۳
هوش مصنوعی: شاعر در این اشعار به بررسی ارتباطات و احساسات خود نسبت به دوستان و عشق می‌پردازد. او به این نکته اشاره می‌کند که اگر جدایی و مشکلات از عشق نبود، تمامی این ناملایمات نیز برای او خوشایند بودند. او همچنین به وفا و اهمیت آن در روابط اشاره می‌کند و بیان می‌کند که زندگی بدون دیدن دوستان چگونه می‌تواند خوشایند باشد. در نهایت، شاعر به اهمیت وجود دوست در زندگی اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر دوستی از او دور باشد، نوروز و بهار هم برایش بی‌معنا خواهد بود.
گر نه ز رقیبِ ناخوشستیبا خلوت او مرا خوشستی
هوش مصنوعی: اگر از رقیب ناراحت نیستی، در خلوت خود با من خوشحالی.
گر جمله بلا ز عشق بودیحقا که همه بلا خوشستی
هوش مصنوعی: اگر تمام مشکلات و سختیها ناشی از عشق باشند، پس واقعاً همهی آنها شیرین و خوشایند هستند.
گر نه ز جفا جدایی افتداز دوست مرا جفا خوشستی
هوش مصنوعی: اگر به خاطر بدیها و کاستیها از دوستی جدا شوم، این بدیها برای من خوشایندتر است.
مردم ز وفا رسد به مقصودور نه چه سبب وفا خوشستی
هوش مصنوعی: اگر مردم به وفاداری برسند، به هدف خود خواهند رسید، وگرنه چه دلیلی برای وفاداری وجود دارد؟
گر باده نه یاد دوست دادیبا باده مرا چرا خوشستی
هوش مصنوعی: اگر شراب یاد محبوب را در دل ندارد، پس چرا با آن مرا شاد کردی؟
گر دیدن دوستان نبودیاین عمر چگونه ناخوشستی
هوش مصنوعی: اگر دوستان را نمیدیدیم، این زندگی چقدر ناخوشایند میبود.
ور دوست ز ما جدا نگشتینوروز و بهار ما خوشستی
هوش مصنوعی: اگر دوست از ما جدا شود، نوروز و بهار ما هیچکله خوش نیست.