شمارهٔ ۴۸
هوش مصنوعی: این سروده بیانگر ناامیدی و پریشانی در زمانه کنونی است. شاعر اشاره دارد که با وجود دگرگونی‌ها و نابسامانی‌ها، نمی‌توان به زیبایی و نظم دست پیدا کرد. همچنین به این نکته اشاره می‌شود که انسان‌ها، مانند سیمرغ، در جستجوی محبت و کرامت دیگری هستند، اما به دلیل شرایط موجود، به آن زیبایی و لطف دسترسی ندارند.
از اهل این زمانه پریشان شده ست طبعنظم نکو به طبع پریشان نمی رسد
هوش مصنوعی: در این زمان، روحیه و ذوق شاعران دچار آشفتگی شده است و به همین دلیل، شعرهای خوب نمیتوانند به درستی به این حالت پریشان رسند.
سیمرغ گشته اند کریمان مگر که نیزچشم طمع به طلعت ایشان نمی رسد
هوش مصنوعی: پرندگان خوشخلق و مهربان به مانند سیمرغ شدهاند، به طوری که دیگر هیچکس حتی نمیتواند به زیبایی آنها چشم طمع بدوزد.