شمارهٔ ۶۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به این موضوع اشاره می‌کند که کسانی که از او چیزی بپرسند یا او را ببخشند، باید از زبان، قلم و شعر او بترسند. او از این می‌گوید که اگر از شعر و قلمش بترسند، در نتیجه کسانی که او را نمی‌شناسند و نمی‌پرسند یا نمی‌بخشند، از او دور خواهند ماند.
آنها که بپرسند و ببخشند مرا چیزاز من به زبان و قلم و شعر بترسند
هوش مصنوعی: آنهایی که از من سوال میکنند و از من گذشت میکنند، باید از آنچه که با زبان، نوشتار و شعر بیان میشود، بترسند.
پس چونکه بترسند زشعر و قلم منآنها که مرا چیز نبخشند و نپرسند
هوش مصنوعی: پس وقتی آنهایی که به من هیچ چیزی نمیدهند و از من چیزی نمی‌پرسند، از شعر و قلم من بترسند.