شمارهٔ ۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به اهمیت بخشش و مهارت در زندگی اشاره می‌کند. او می‌گوید تا زمانی که چیزی ندهی، از هنر و قابلیت‌های خود بهره‌ای نخواهی برد. همچنین اشاره می‌کند که مانند سبزه‌ای که بدون آب خشک می‌شود، انسان نیز بدون عشق و محبت پژمرده خواهد شد. به‌علاوه، او از آهو و سنبل یاد می‌کند تا نشان دهد که اگر چیزی مانند خونش را فدای عشق نکند، نمی‌تواند زیبایی و عطرشم را تجربه کند. در واقع، شاعر بر لزوم بخشش و سرمایه‌گذاری در روابط انسانی تأکید می‌کند.
تا مال نبخشی ز هنر بهره نیابیچون نم نبود سبزه به جز خشک نگردد
هوش مصنوعی: تا زمانی که چیزی از مهارت و هنرت به دیگران ندهی، بهره‌ای از آن نخواهی برد. مانند سبزه که بدون آب، فقط خشک می‌شود و رشد نمیکند.
این خرده نگه دار که تا آهوی تبتسنبل نچرد خونش همی مشک نگردد
هوش مصنوعی: این انتقاد کوچک را حفظ کن، زیرا تا زمانی که آهو در دشت تبت بر روی سنبلها نرود، خونش نمی‌تواند مشکگون شود.