شمارهٔ ۷۹
هوش مصنوعی: شاعر به این موضوع اشاره می‌کند که در زمانه‌ای که افراد سخاوت و generosity را فراموش کرده‌اند، او به دنبال راهی برای خروج از فقر و مفلسی است. او از اوضاع زمانه و افرادی که حتی از فقر هم می‌ترسند، سخن می‌گوید و به عدم توجه جامعه به مشکلات خود اشاره می‌کند. در نهایت، او احساس ناتوانی و درماندگی در برابر شرایط سخت را بیان می‌کند.
زاهل جود و سخاوت زمانه خای ماندچه جرم مفلسی خویش بر زمانه نهم
هوش مصنوعی: من از ویژگیهای بخشندگی و سخاوت زمانه میگویم، اما چه دلیلی دارد که من فقر و نیاز خود را بر دوش زمانه بگذارم؟
زمانه ای که خود از مفلسی همی نرهددراین زمانه من از مفلسی چگونه رهم
هوش مصنوعی: در زمانی که حتی خود دنیا از فقر و تنگدستی فراری است، من چگونه میتوانم از این فقر و تنگدستی رهایی یابم؟