شمارهٔ ۸۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به لذت نوشیدن باده و داشتن هم‌نشینی خوب اشاره می‌کند. او می‌گوید که هم‌نشینی که شایسته است، کسی است که بتواند نفس را بشمارد و در عوض اگر چنین رفیقی پیدا نشود، بهتر است خود را به باده سپرده و به تنهایی از آن لذت ببرد. در واقع، شاعر به دنبال یک هم‌صحبت خاص است که در غیر این صورت، خود باده را هم‌صحبت خود می‌داند.
خوش است باده که باشد یکی حریف ظریفظریف نیست حریفی که بشمرد نفسم
هوش مصنوعی: شراب خوب آن است که همراهی داشته باشد که خیلی باهوش و ظریف باشد. هیچ رفیقی نیست که بتواند نفسهای مرا بشمارد.
چنین حریف طلب کن، چو یافته نشودبیار باده که من خود حریف خویش بسم
هوش مصنوعی: دوستی را که میخواهم پیدا کنم، اگر نتوانم او را پیدا کنم، شراب بیاور چون من خودم برای خودم کافی هستم.