شمارهٔ ۸۳
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر از ضعف و رنج ناشی از پیری صحبت میکند و میگوید که هرگز لحظهای بدون درد و رنج نیست. او بار سنگین پیری را به دوش میکشد و به نوعی در حسرت جوانی و لذتهای گذشته است. در واقع، این اشعار حسی از غم و ناتوانی را به تصویر میکشند.
قوتم با نام برنایی برفتبار ضعف از وام پیری می کشم
هوش مصنوعی: با یاد خدا و نام او، نیرومند شدم و بار ضعف و ناتوانی ناشی از پیری را از دوشم برداشتم.
نیستم یک لحظه بی رنج خمارتا شراب از جام پیری می کشم
هوش مصنوعی: هرگز لحظهای بدون درد و ناراحتی نیستم، چرا که همیشه از جام پیری شراب مینوشم.