تناجی
ادیب صابر

شمارهٔ ۱۰۵

موی سیاه من ز زمانه سپید شدوین نامه سپید شد از معصیت سیاه
زان تیره گشت همچو گنه چشم روشنمتا نیز چشم من نکند درگنه نگاه