شمارهٔ ۱۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به بیان اهمیت تعادل میان شریعت و طبیعت می‌پردازد. شاعر به این نکته اشاره می‌کند که اگر با شریعت همخوانی نداشته باشی، به مشکلات منجر می‌شود و در عین حال، اگر فقط به طبیعت توجه کنی و قوانین شریعت را نادیده بگیری، دوباره با مشکلاتی روبرو خواهی شد. به این ترتیب، او بر ضرورت هم‌سویی و هماهنگی میان این دو تاکید دارد.
مرا از شریعت بود سرفرازیتو دایم چراغ طبیعت فروزی
هوش مصنوعی: من به خاطر وجود تو در زندگیام احساس افتخار و عزت میکنم، زیرا تو همیشه مانند چراغی هستی که نور و روشنایی را به جهان میبخشد.
بسوزی اگر با شریعت نسازیو گر با طبیعت بسازی بسوزی
هوش مصنوعی: اگر با اصول و قوانین دینی و شریعت همخوانی نداشته باشی، دچار دردسر میشوی و اگر هم با طبیعت و رفتارهای آن سازگار شوی، باز هم در نتیجه به نوعی آسیب خواهی دید.