شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به این نکته اشاره می‌کند که حتی اگر تو نعمت‌ها و ثروت‌های زیادی داشته باشی (به مانند پرویزی که نعمت‌هایش بی‌شمار است)، نباید در زندگی عجله کنی. او به این دلیل هشدار می‌دهد که زمان و روزگار همیشه در حال تغییر و دگرگونی است و نباید به تیزی و شتاب زندگی دل خوش کرد.
گیرم که تو را نعمت صد پرویز استبر آخور تو دویست چون شبدیز است
هوش مصنوعی: فرض کن که تو از نعمتهای زیادی مثل پرویز برخورداری، اما وقتی به دنیای واقعی میرسی، آنچه که داری به اندازه دویست شبدیز (اسب معروف و سریع) ارزش ندارد. این جمله به نوعی بیانگر بیارزشی ظاهری دارد.
تیزی مکن ار چه دولت تو تیز استکاین گردش روزگار شور انگیز است
هوش مصنوعی: تیزی و تندخویی نکن، هرچند که اوضاع به نفع توست، چون این روزگار پر از لغزشها و چالشهاست.