شمارهٔ ۱۷
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از زیبایی و جذابیت لب‌ها سخن می‌گوید و آن‌ها را به یاقوت تشبیه می‌کند. او می‌گوید که وقتی خورشید داغ و درخشان می‌شود، لب‌های معشوق نیز زیباتر و درخشان‌تر به نظر می‌آیند. همچنین، لب‌های معشوق به عنوان چیزی ارزشمند و پاک توصیف می‌شوند که افراد خاصی (چاکران) به آن‌ها دسترسی دارند. با این توصیفات، شاعر جلوه‌های زیبایی و ارزشمندی لب‌ها را به تصویر می‌کشد.
خورشید که یاقوت گری کرد نخستآن پیشه ز یاقوت لبت کرد درست
هوش مصنوعی: خورشید که رنگ یاقوت به خود گرفت، ابتدا به این خاطر بود که لبان تو به رنگ یاقوت درآمده بود.
آن کس که لب تو یافت یاقوت نجستیاقوت یکی ز چاکران لب توست
هوش مصنوعی: هر کسی که لب تو را پیدا کند، به دنبال یاقوت نرود، چون یاقوت خود یکی از زیباییهای لب توست.