شمارهٔ ۳۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی دلبرش اشاره می‌کند و از او به عنوان سبزی و طراوت بهار یاد می‌کند. او خود را بدون دلبرش مانند گلی وسط خارها حس می‌کند و ویژگی‌های زیبای دلبر را ستایش می‌کند. در نهایت، شاعر به ارتباط عمیق بین دلبر و بهار اشاره دارد و از شادابی و خوشی آن سخن می‌گوید.
سبزی و چو سبزه آبدار ای دلبرمن بی تو چو گل میان خار ای دلبر
هوش مصنوعی: ای محبوب من، تو مانند سبزی و تر و تازهای، اما بدون تو مانند گلی در میان خارها هستم.
هستی به دو رخساره بهار ای دلبرزان سبز و خوشی بهار وار ای دلبر
هوش مصنوعی: ای دلبر زیبای من، وجود تو به دو صورت تجلی یافته است: یکی در زیباییهای بهار که نمایانگر سرسبزی و خوشی است.