تناجی
ادیب صابر

شمارهٔ ۴۰

افتادن دندان تو ای بدر منیرداده ست دو گلبرگ تو را رنگ زریر
چندین چه کشی زبهر دندان تشویراز یک صدف ای نگار یک در کم گیر