شمارهٔ ۴۱
هوش مصنوعی: این شعر به محبت و زیبایی اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که حتی اگر چنگ (ساز) در دستان نوازنده (چنگ‌نواز) نباشد و بلبل (پرنده‌ای با آواز زیبا) نتواند بخواند، زیبایی و راز عشق بین گل و بلبل همچنان برقرار است. شاعر از دیدن جمال و آواز دلنشین این دو شگفت‌زده است و می‌فهمد که زیبایی و عشق در هر شرایطی ادامه دارند.
گر چنگ تو نیست بلبل ای چنگ نوازچون با گل رخسار تو گوید همه راز
هوش مصنوعی: اگر تو چنگی نداری، ای نوازنده چنگ، بلبل چگونه میتواند با گل زیبا درباره رازهای تو سخن بگوید؟
آن بلبل و گل چرا همی دارد بازاز دیده من جمال و از گوش آواز
هوش مصنوعی: چرا بلبل و گل همچنان در دل من، زیبایی و آواز خود را فراموش نکردهاند و به یاد من هستند؟