شمارهٔ ۵۴
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از زیبایی و جذابیت معشوق اشاره دارد. شاعر از لذت و شوقی که از زیبایی‌ها و شیرینی لب‌های معشوق به دست می‌آورد سخن می‌گوید و بیان می‌کند که همیشه با اشتیاق در کوی معشوق حضور دارد و مانند قمری، زلف‌های معشوق را به گردن خود می‌آویزد.
ای تعبیه حسن تو جوق از پس جوقوز شهد و شکر برده لبت لذت و شوق
هوش مصنوعی: ای زیبایی تو مانند گروههای متعدد است و لذت و شوقی که از شیرینی لبهایت به دست میآید، دل را شاد می‌کند.
دایم به سر کوی تو گردم پر شوقدر گردن خود چو قمری از زلف تو طوق
هوش مصنوعی: همواره با شوق و ذوق در کوچه و خیابان تو پرسه میزنم، مثل یک قمری که بر گردنش از زلف تو تزئینی آویخته شده است.