شمارهٔ ۷۱
هوش مصنوعی: این ابیات عاشقانه به احساسات عمیق و درونی شاعر اشاره دارند. شاعر به دف زنی اشاره می‌کند که در آتش عشق سوخته و از طرفی به این نکته می‌پردازد که آتش او (عشق) با خفای او (محبوب) سازگار نیست. دل شاعر نیز مانند دف در دستان محبوب است و به‌تدریج بیشتر از دف ناله می‌کند، نشان‌دهنده‌ی شدت احساسات او در این ارتباط عاشقانه است.
دف زن صنمی که سوختم در تف اوبا آتش من همی نسازد خف او
هوش مصنوعی: به یک همدمی که در آتش عشقش سوختهام میگویم، صدای دف او با آتش وجود من سازگاری ندارد و نمیتواند کمکی به من کند.
تا ماند دلم چون دف او در کف اونالنده ترم در کف او از دف او
هوش مصنوعی: دلم مانند دفی است که در دستان او قرار دارد و هر چه بیشتر در دست او باشد، نالهام نیز عمیقتر و شنیدنیتر میشود.