شمارهٔ ۷۴
هوش مصنوعی: این بیت بیانگر این است که اگر روزگار بر من جفا کند و موی سیاه من را به سفیدی تبدیل کند، نباید به خودم و مقامم حقیر نگاه کنم. یک پرنده سفید، ارزشش بیشتر از صد زاغ سیاه است. در واقع، این شعر تأکید دارد بر ارزش درونی و اهمیت شخصیت بر ظواهر.
گر داد جفای روزگار ای دلخواهبر موی سیاه من سپیدی را راه
هوش مصنوعی: اگر روزگار به من جفا کند و بر موی سیاه من سفیدی بیفزاید، تو ای دلخواه، نباید ناراحت شوی.
در من به حقارت نتوان کرد نگاهیک باز سپید به ز صد زاغ سیاه
هوش مصنوعی: نگاه یک پرنده سفید به من نمیتواند توهینآمیز باشد، حتی اگر من در مقایسه با زاغهای سیاه، به نظر حقیر بیایم.