شمارهٔ ۷۵
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساس جدایی و دلتنگی شاعر میپردازد. او در شب جدایی از محبوبش، شب را تاریک و همچون موهای سیاه معشوق میبیند. با امید به دیدار دوباره، او آرزو دارد که در این شب، چهره محبوبش را ببیند و از زیباییهایش لذت ببرد.
آن شب که ز من جدا شدی ای دلخواهدیدم شب خویش را چو زلف تو سیاه
هوش مصنوعی: آن شب که از من جدا شدی، ای محبوب، شب خود را مانند زلف سیاه تو دیدم.
هم در شب خویش بینم ان شاءاللهاز عارض تو صبح و زرخسار تو ماه
هوش مصنوعی: من در شب خود، امیدوارم که چهرهات را ببینم که مانند صبحی درخشان و مانند ماهی زیبا است.