شمارهٔ ۱۲
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت به زیبایی و تاثیر شعر اشاره می‌کند و می‌گوید که تنها خواندن شعر می‌تواند نام محبوبش را در جهان مشهور کند. او از عشق و علاقه‌اش به محبوبش صحبت می‌کند و نگران است که محبوب، به عهد و دوستی‌اش وفا نکند. همچنین، او هر روز به توصیف لب‌های شیرین محبوبش می‌پردازد و امید دارد که با یک بوسه، دلش را شاد کند.
شعر است و بس که خواندن او نام مرد رامشهور شهر و شهره خلق جهان کند
هوش مصنوعی: شعر، تنها اثر ادبی است که با خواندن آن، نام فرد را در بین مردم معروف کرده و او را در نظر جهان مشهور میسازد.
روزی هزار بار سر زلف بشکندترسم به عهد و دوستی من همان کند
هوش مصنوعی: هر روز هزار بار به خاطر زیبایی و جذابیت تو غمگین میشوم، میترسم که این احساسات و دوستیام را از دست بدهم.
دایم همی کنم لب شیرینش را صفتآخر به بوسه ای دل من شادمان کند
هوش مصنوعی: من همیشه در نظر دارم که لب شیرینش را توصیف کنم و با یک بوسه، دل خود را شاد کنم.