شمارهٔ ۲۸
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به مقام و حرمت نبوت اشاره می‌کند و از آن به عنوان شعری شایسته یاد می‌کند. او می‌گوید که جایگاه شاعری او به دلیل وجود شخصیت‌هایی چون پیامبران است. همچنین، از نعمت‌ها و کرم‌های الهی صحبت می‌کند و تأکید می‌کند که تنها ولی نعمت او خداوند است. شاعر ابراز می‌کند که اگر او نیز به جای خداوند قرار گیرد، نمی‌تواند آنچه را که خداوند برای او انجام داده فراموش کند. در نهایت، او به تقدس و اراده الهی در زندگی خود تأکید می‌کند.
اگر به شعر روا باشدی نبوت شعرچه مایه شاعر فحل آمدی زامت من
هوش مصنوعی: اگر شعر جزو نبوت باشد، پس چه اندازه شاعر برجسته و توانمندی از وجود تو بهرهمند شده است.
حریم حرمت تو گر حرم شده ست چراستاز این حرم همه حرمان نصیب حرمت من
هوش مصنوعی: اگر حرمت تو مکانی مقدس و محترم شده، پس چرا از این مکان مقدس فقط من نصیب و شوقی جز حرمان و فقدان دارم؟
مرا ولی نعم جز کل جواد تو نیستزدولت کرم و جود توست نعمت من
هوش مصنوعی: تنها حمایتم از جانب تو است، و تنها منبع نعمتهایم از بزرگواری و کرامت تو میباشد.
نغوذ بالله اگر من به جای نعمت توهمان کنم که تو کردی به جای خدمت من
هوش مصنوعی: من پناه میبرم به خدا، اگر من به جای نعمت و خوبیای که تو به من عطا کردهای، همان رفتاری را داشته باشم که تو در قبال خدمتهایم انجام دادی.