شمارهٔ ۳۵ - ادیب صابر

ای روی تو چو خلد و لبانت چو سلسبیلبر خلد و سلسبیل تو جان و دلم سبیل

در طاعت وای تو آمد دلم از آنکاز طاعت است یافتن خلد و سلسبیل

ناهید پیش طلعت تو کی دهد فروغخورشید پیش عارض تو کی بود جمیل

بغداد حسن و مصر جمالی و چشم منبغداد را چو دجله بود مصر را چو نیل

با چشم من بساز که خوبی و خرمیهم دجله را قرین شد و هم نیل را عدیل

از بار رنج هجر تو قدم بود چو دالوز دست زخم هجر تو خدم بود چو نیل