شمارهٔ ۳۶
هوش مصنوعی: این متن به بیان زیبایی‌های معشوق و عشق می‌پردازد. شاعر زلف معشوق را به وعده‌ای دراز تشبیه می‌کند که واقعیت آن زیبایی است و وعده‌های فریبنده در آن وجود دارد. او از دلداری و فریب عشقی حرف می‌زند که جان را تحت تاثیر قرار می‌دهد. ابروهای معشوق برای او مانند محراب نماز است، اما کلام معشوق از حقیقت دور است. شاعر به تنگی و زیبایی معشوق اشاره می‌کند و از ناپایداری آن گلایه می‌کند. در نهایت، او به قدرت و عدالت یک فرمانروای بزرگ اشاره دارد که در دنیا حاکم است.
ای زلف تو چون وعده وصلت به درازیخوبیت حقیقت بود و وعده مجازی
هوش مصنوعی: زلف تو مانند وعده‌ای است که دراز و طولانی است، اما زیبایی واقعی تو حقیقت دارد و وعدهها تنها به شکل ظاهری هستند.
دلداری و دل را زسر عشوه فریبیجانانی و جان را همه در وعده گدازی
هوش مصنوعی: دل را با وعده‌های شیرین و زیبایی‌های خود آرامش میدهی، اما جانم را در انتظار آن وعدهها میسوزانی.
ابروی بطاق تو دو محراب نماز استلیکن سخنت نیست گه وعده نمازی
هوش مصنوعی: دو ابرویت مانند دو محراب است که انسان در آنجا نماز میخواند، اما گفتار تو هیچ زمانی وعده‌ای به نماز نمیدهد.
نشنیده ام از کس که بنازید به تنگیتا چند به چشم و دهن تنگ بنازی
هوش مصنوعی: تا به حال نشنیدهام کسی به کمبودن امکانات خود افتخار کند، زیرا اینکه تو به زیبایی ظاهری خود ببالید در حالی که دل و فکر تو تنگ و محدود است، بیمعناست.
برهیچ سبب لاف ز تنگیت روا نیستجز در عدد عمر خداوند درازی
هوش مصنوعی: هیچ دلیلی برای صحبت کردن از تنگی زندگیات وجود ندارد، جز اینکه عمر خداوند طولانی است.
لشکرکش و دشمن کش و دین گستر و کین وراتسز ملک عالم عادل شه غازی
هوش مصنوعی: توسعهدهندهای که همواره آماده نبرد با دشمنان است و در راه گسترش دین تلاش می‌کند، و پادشاهی که به عدالت و انصاف در فرمانروایی معروف است.