شمارهٔ ۱۸
هوش مصنوعی: این شعر به بیان احساسات عمیق و پیچیده شاعر درباره زندگی و وضعیت خود می‌پردازد. شاعر از ظلم و تاریکی که به آن گرفتار است سخن می‌گوید و به حضور قمر (ماه) و سحر (صبح) در زندگی‌اش اشاره می‌کند که برایش بی‌معنا شده‌اند. او به درون خود و روحش می‌نگرد و از فلک و مقدرات آسمانی شکایت می‌کند، با تصویری از جنون و درد که به وی آسیب می‌زند. شاعر همچنین به احساس تنهایی و عدم محبت در محیط زندگی‌اش اشاره می‌کند، و در نهایت از نابودی و تلخی زندگی در کنار شکری که از آن می‌کشد، سخن می‌گوید. این شعر توصیف‌گر یک وضعیت روحی عمیق و دردآور است که نشان‌دهنده یاس و بی‌هدفی شاعر در دنیای خود می‌باشد.
نشسته در ظلمم با قمر چه کار مراچراغ تیره شبم با سحر چه کار مرا
هوش مصنوعی: در تاریکیهای زندگی، در کنار قمر که نماد روشنی و زیبایی است، چه نقشی برای من دارد؟ من که در شبهای سیاه و بینور به سر میبرم، چه نیازی به نور صبحگاهی دارم؟
مسیح وار کند سیر بر فلک روحمبه این طلسم فروبسته در چه کار مرا
هوش مصنوعی: روح من مانند مسیح، در آسمانها در حال سیر و حرکت است، در حالی که گرفتار این طلسم و محدودیت است؛ پس در این حالت چه باید بکنم؟
چو ذره محرم جاوید آفتاب شدمبه آشنایی مشتی شرر چه کار مرا
هوش مصنوعی: زمانی که من مانند ذرهای از خورشید جاودانی شدم، حالا دیگر وجود یک مشت شعلهی آشنا چه تأثیری بر من دارد؟
اگر قضا و قدر ز آسمان فرود آیدمن و خیال تو با خیر و شر چه کار مرا
هوش مصنوعی: اگر سرنوشت و تقدیر از آسمان بر من نازل شود، من و تصورات تو دیگر چه ارتباطی با خوب و بد داریم؟
جنون به مغز دماغم فتیله می سوزدبه پنبه کاری داغ جگر چه کار مرا
هوش مصنوعی: دیوانگی به ذهن و فکر من آسیب می‌زند و شوق و درد درونم را به آتش می‌کشد. در این حالت، چه راه حلی برای من وجود دارد؟
ز طاعت به ریا کرده اجر می خواهمچو بید کاشته ام با ثمر چه کار مرا
هوش مصنوعی: من از انجام کارهای خوب برای نشان دادن و جلب توجه دیگران خواستهای ندارم، چرا که مانند درخت بید که ریشهاش در خاک است، به ثمر رسیدن کارهایم برایم اهمیت دارد.
به اشک دیده آلوده عفو چون جویمخزف فروخته ام با گهر چه کار مرا
هوش مصنوعی: به خاطر اشکهایی که ریختم، چرا باید درخواست عفو کنم؟ من خودم ارزشمندتر از هر چیز بیارزش هستم که به سادگی به فروش رفتهام.
هزارگونه شکایت به ضمن خاموشی استبه ناله ای که ندارد اثر چه کار مرا
هوش مصنوعی: در دل هزاران درد و نارضایتی دارم، اما از آنجا که سکوت کردهام، هیچ صدایی از من بلند نمیشود و نالهام هم فایدهای ندارد، حالا نمیدانم چه باید بکنم.
به قهر تا نگدازی به مهر ننوازیهلاک تلخ توام با شکر چه کار مرا
هوش مصنوعی: اگر با خشمی بخواهی به من آسیب برسانی، دیگر شور و شوقی از محبت باقی نمیماند. من با وجود تلخی و مشکلات این وضع، نمیدانم چه باید بکنم.
چو حسن تو به کسی در جهان نمی مانمغریب در وطنم با سفر چه کار مرا
هوش مصنوعی: وقتی زیبایی تو را در دنیا نمیبینم، احساس بیگانگی میکنم، در حالی که در وطنم هستم؛ دیگر سفر کردن برای من چه معنایی دارد؟
نه رحم مانده نه شفقت نه دوستی نه وفادرین دیار «نظیری » دگر چه کار مرا
هوش مصنوعی: در این دیار، دیگر نه رحم و شفقتی باقی مانده و نه دوستی و وفایی. در چنین شرایطی، برای من چه کاری میتواند باقی بماند؟