شمارهٔ ۱۲۰
هوش مصنوعی: این شعر به تمجید از لذت‌ها و زیبایی‌های زندگی و عشق می‌پردازد. شاعر به میخانه و نوشیدن اشاره می‌کند و آن را محلی برای آرامش و دوستی می‌داند. او از موانع مادی و ظاهری غافل می‌شود و تاکید می‌کند که زندگی باید با شوق و ذوق سپری شود. همچنین به قدرت و زیبایی‌های طبیعی اشاره دارد و به نوعی زیبایی‌های جهان و عشق را ستایش می‌کند. در نهایت، شاعر با زبانی زیبا و استعاره‌های غنی، خوشی و لذت‌های دنیا را مورد تحسین قرار می‌دهد.
هین قدح، شمع شبستان این استمونس خلوت مستان این است
هوش مصنوعی: بزن جام شراب، زیرا که این شمع روشنیبخش شبهای تار است و تنها همصحبت و دوست میانسالان و عیشکنندگان است.
پر ترک ده که به ذوقی برسیممرکبم تا به گلستان این است
هوش مصنوعی: بگذار تا از این زحمات فراغت یابیم، تا به لذت و آرامش برسیم. مرکب من به سوی گلستان و زیباییها در حرکت است.
باش تا سجده میخانه کنیمکعبه باده پرستان این است
هوش مصنوعی: بگذار تا در میخانه سجده کنیم؛ زیرا کعبهی بادهپرستان همین جاست.
غافل از طوق صراحی مگذردست زن مروه مستان این است
هوش مصنوعی: از طوق صراحی غافل نشو و به سراغش نرو، زیرا این فقط در دست مستهاست.
یک بت ساده و یک بط بادهبرگ و سامان زمستان این است
هوش مصنوعی: یک مجسمه ساده و یک بط پرنده، نشانههایی از طبیعت و وضعیت زمستانی هستند.
می و خمار و خرابات مغاندرس استاد دبستان این است
هوش مصنوعی: نوشیدن شراب، حالت مستی و مکانی که مغان در آن جمع میشوند، همگی آموزههای اصلی زندگی هستند.
گردن تاک به بازی نبرندسر و سر فتنه بستان این است
هوش مصنوعی: تاک را به بازی نمیبرند؛ زیرا این سر و سر فتنه است.
کهربا رنگ و تهمتن زور استزال یا رستم دستان این است
هوش مصنوعی: این بیت به توصیف قدرت و نیروی رستم، پهلوان افسانهای ایرانی، می‌پردازد. در اینجا میتوان گفت که رنگ کهربا به زیبایی و درخشندگی او اشاره دارد و به نوعی نماد قدرتمندی و استقامت اوست. زال، پدر رستم، نیز به عنوان شخصیت مهمی در افسانههای ایرانی مطرح می‌شود، به طوری که اشاره به این دو شخصیت نمایانگر میراث و بزرگی در تاریخ و فرهنگ ایران است.
می فردوس «نظیری » جستیبه میان آمده بستان این است
هوش مصنوعی: در میان باغی زیبا و خوشبو، فردوسی به زیبایی و شکوهی اشاره دارد که در آنجا به نظر میرسد.