شمارهٔ ۲۴۷
هوش مصنوعی: این شعر درباره‌ی عشق، اشتیاق و حسرت‌های عاطفی صحبت می‌کند. شاعر به زیبایی و جذابیت معشوقه‌اش اشاره می‌کند و نشان می‌دهد که چطور او باعث شادابی و دلدادگی دیگران شده است. همچنین، شاعر از درد جدل و جدایی می‌گوید و اینکه دلش به شدت درگیر این احساسات است. او به یادآوری لحظات خوش و شگفتی‌هایی که گذشته‌اند می‌پردازد و با استعاره‌هایی زیبا، به تنهایی و حسرت خود اشاره می‌کند. در پایان، حسرت‌هایی را که در دل دارد و کمبودهایی که به خاطر دوری از معشوق احساس می‌کند، بیان می‌کند.
تو می رانی و خاطر با تو ذوق گفتگو داردگدا هنگام مردن پادشاهی آرزو دارد
هوش مصنوعی: تو به راه خود ادامه میدهی و دل من از شادی و شوق صحبت با تو پر شده است. مانند یک گدا که در لحظههای آخر زندگیاش آرزوی رسیدن به مقام و رفعت پادشاهی را دارد.
تو شمع بزم هرکس گشته ای صحبت غنیمت دانکه این پروانه هم با گوشه یی تاریک خو دارد
هوش مصنوعی: تو در زندگی هر کسی روشنایی بخش و جلب توجه کرده ای، پس از این لذت ببَر و بدان که این پروانه هم به گوشهای تاریک و آرامش نیاز دارد.
حرارت از برای گرمیم بسیار می بایددل چون مومم از سختی جدل با سنگ و رو دارد
هوش مصنوعی: برای اینکه گرم شوم، نیاز به حرارت زیادی دارم، زیرا دلم مثل موم است که از شدت جدل و سختی سنگ آسیب میبیند و به سختی میتواند در برابر آن مقاومت کند.
کدامم مجلس و سامان که می خوردن به یاد آرمچراغ تیره یی دارم که مردن آرزو دارد
هوش مصنوعی: کدام یک از مجالس و نظمهایی که با آنها در گذشته خوش گذراندهام را به یاد بیاورم؟ اکنون دلم تنگ است و مانند شمعی خاموش و بینور شدهام که فقط آرزوی مرگ را دارد.
به بدمستی سزد گر متهم سازد مرا ساقیهنوز از باده پارینه ام پیمانه بو دارد
هوش مصنوعی: اگر من را به خاطر مستیام متهم کند، عیبی ندارد؛ چون ساقی هنوز بوی شراب کهنهای را از من احساس می‌کند.
سزد گر باغبان درهای باغ از ناز بگشایدکه بلبل گشت مست و غنچه اش گل در گلو دارد
هوش مصنوعی: باغبان اگر به خاطر محبت و ناز، درهای باغ را باز کند خوب است، چرا که بلبل شاد و سرخوش شده و غنچهای که در دهان دارد به گل تبدیل شده است.
کدامین بود؟ جام لطف و کی دادی «نظیری » راهنوز آن بسته لب آب غریبی در گلو دارد
هوش مصنوعی: کدامین لحظه بود که تو جام لطف را به من دادی؟ چرا هنوز آن غریبه با لب بسته، حسرت آب را در گلویش دارد؟