شمارهٔ ۲۴۸
هوش مصنوعی: این شعر به موضوعات عشق، جنون و معاد می‌پردازد. شاعر از تأثیرات چشم و ابروان محبوب سخن می‌گوید که مستی و شادی را به همراه دارد. در روز قیامت، شهید نرگس (علیه‌السلام) از خاک بر می‌خیزد. شاعر احساس نابودی و فنا را تجربه می‌کند و در این حال، عشق او مانند چراغی در کلبه‌اش نورافشانی می‌کند. همچنین، شاعر درگیر عشق یار است و نمی‌تواند تشخیص دهد که آیا معشوق به او نزدیک می‌شود یا دور می‌شود. مقایسه‌ای از لیلی و مجنون نیز مطرح می‌شود که یکی دیوانه و دیگری فرزانه می‌شود. در نهایت اشاره‌ای به درد و رنج دنیوی و دینی نیز دارد که نتیجه‌ای از دانه‌ای در زمین نیست. این اواخر، شاعر از جنون و احساس تنهایی در ویرانه‌ها سخن می‌گوید.
ز گردش‌های چشمش مستی پیمانه می‌خیزدگره از ابروان می‌خیزدش، مستانه می‌خیزد
هوش مصنوعی: از حرکات و نرمی نگاه او، شور و نشهای برمیخیزد و از زیبایی ابروهایش، حالتی خوش و شگفتی به وجود می‌آید که دلها را مسرور می‌کند.
چو در روز قیامت هرکسی خیزد به سوداییشهید نرگس او از لحد دیوانه می‌خیزد
هوش مصنوعی: زمانی که در روز قیامت هر فردی با حالتی شگفتانگیز و به امید دیدار محبوبش از قبر برمیخیزد، در این لحظه، محبوب او که معشوقی به نام نرگس دارد نیز از جای خود با حالتی دیوانهوار برمیخیزد.
مهیای فنایم جلوه‌ای در کار می‌خواهممهم بر بام تابد آتشم از خانه می‌خیزد
هوش مصنوعی: من آمادهام که در راه فنا و زوال قرار گیرم و به یک جلوه و نمایش نیاز دارم. میخواهم که نور و روشنایی بر بام بتابد و آتش دل من از درون خانهام شعلهور شود.
چراغ اهل عشق از کلبه من می‌شود روشننشنید ذره گر بر روزنم پروانه می‌خیزد
هوش مصنوعی: چراغ کسانی که عاشقند از خانه من روشن می‌شود. اگر بگویی، حتی ذرهای هم نشنیدم، وقتی که پروانه بر روزن می‌آید.
ز بس محو تصور کردن یارم نمی‌دانمکه در کاشانه می‌آید، که از کاشانه می‌خیزد
هوش مصنوعی: به خاطر اینکه به شدت در خیال دیدن محبوبم غرق شدهام، نمیدانم که او کی به خانه می‌آید و چه زمانی از آن خارج می‌شود.
سبق از یک ورق، لیلی و مجنون را چه حالست اینیکی دیوانه می‌گردد، یکی فرزانه می‌خیزد
هوش مصنوعی: از یک ورق کاغذ، داستان لیلی و مجنون چه حالتی پیدا می‌کند. یکی از این دو مجنون می‌شود و دیگری با هوش و خرد برمیخیزد.
ز شرح قصهٔ ما رفته خواب از چشمْ خاصان راشب آخر گشته و افسانه از افسانه می‌خیزد
هوش مصنوعی: شب آخر، خاصان در خواب نمیروند و قصهٔ ما را یاد میکنند؛ داستانی که از داستانهای دیگر برخاسته است.
بر دنیا و دین خواهی سرشکی بر جراحت ریزکزین آب و زمین صد خرمن از یک دانه می‌خیزد
هوش مصنوعی: اگر بخواهی به دنیا و دین خود اندوهی بریزی، باید از جراحتی بگویی که از آن، در اثر آب و زمین، صدها خرمن محصول تنها از یک دانه روییده است.
مگر گاهی «نظیری» می‌کند آرامگاه اینجا؟جنون از سایهٔ دیوار این ویرانه می‌خیزد
هوش مصنوعی: آیا گاهی اوقات آرامگاه این مکان شبیه «نظیری» (شخصی یا چیزی) می‌شود؟ دیوانگی از سایهٔ دیوار این ویرانه بیرون می‌آید.