شمارهٔ ۲۸۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از باد صبا می‌خواهد که نشانی از گل عطار و گلستان نشابور به او بیاورد. او به این اشاره می‌کند که زندگی و حیاتش در این دنیا دائمی نیست و انتظار دارد که از عالم مادی بگذرد و به او امانی بدهد. شاعر به شدت تحت فشارهای قضا و قدر است و از درد و رنج‌هایش می‌گوید. او اشاره دارد که باید به سرعت به او کمک شود و نشانه‌ای از خوشحالی و شادابی برای او بیاورند. دل او از گفتن عاشقانه‌ها در عذاب است و به دنبال نجات و آرامش در هنر و حرف‌های زیباست. در نهایت، او می‌خواهد که به او بیانی ساده و پر از احساسات ناب بدهند تا از غم‌هایش به درآید.
ای صبا از گل عطار نشانی به من آروز گلستان نشابور خزانی به من آر
هوش مصنوعی: ای نسیم، از عطار نشانی به من بده و بوی گلستان نشابور را به من برسان.
خط ترخانی جاوید به عالم ندهندبگذر از عالم و منشور امانی به من آر
هوش مصنوعی: خطی که از ترخان جاوید نوشته شده، به دنیا نمیدهند؛ پس از دنیا بگذر و منشور امانتی را به من برسان.
فرصتم نیست که از سنگ قضا سر خارمگر امانی نبود تاب و توانی به من آر
هوش مصنوعی: وقت کمی دارم و نمیتوانم به دکتری که سرنوشت سختی برایم رقم زده، اعتراض کنم. اگر مهلتی به من بدهی، توان و طاقت بیشتری پیدا میکنم.
تیرباران ستم از پی هم چند رسد؟ناوکی می‌کشم از سینه کمانی به من آر
هوش مصنوعی: چند بار باید از ظلم و ستم رنج ببینم؟ میخواهم تیری از دل خویش را به کمان بزنم و آن را به سوی خود بیاورم.
هر نشانی که ز سوداش دهی سود دهداگر از مایه نماندست زیانی به من آر
هوش مصنوعی: هر نشانه‌ای که از عشق به من بدهی، اگرچه ممکن است سودمند باشد، اما اگر چیزی از خود نداشته باشی، به من آسیب نرسان.
کشت زار طربم تشنه آتش شده استمطرب ابر دم برق زبانی به من آر
هوش مصنوعی: نخلی که شادابی دارد و منتظر آتش است، به من بخوان و بگو که چه بگویم تا آسمان، آبی و پر باران شود.
چون شرر در دل سنگست ز جانان سخنمتا برآرم نفسی سوخته، جانی به من آر
هوش مصنوعی: اگر دل من به هیجان بیفتد و مانند آتش شعلهور شود، از محبوبم میخواهم که با گفتارم، جان تازهای به من عطا کند تا بتوانم نَفَسی بکشند.
ملک گیران سخن سکه به باطل زده‌اندزین هم سیم دغم نقد روانی به من آر
هوش مصنوعی: افراد قدرتمند و صاحب قدرت، به حرف‌های بیاهمیت و بیارزش اهمیت میدهند. من از تو میخواهم که به من چیزی واقعی و ارزشمند بدهی، نه به افکار و سخنان بیپایه و اساس.
دلم از صنعت الفاظ «نظیری» بگرفتاز دم پرهنری ساده بیانی به من آر
هوش مصنوعی: دل من از هنر و زیبایی کلمات خسته شده است، پس به من کلامی ساده و بیآلایش ببخش.