شمارهٔ ۲۸۳
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و دل های خود با صبر و تحمل سخن می‌گوید و از بی‌اعتمادی به عهد و پیمان‌ها شکایت دارد. او به یاد آوری عواطف و عشق‌هایی که در گذشته داشته، اشاره می‌کند و از احساس تنهایی و دلتنگی خود، به ویژه برای معشوقش، می‌گوید. در لابه‌لای ابیات، به تضاد بین عشق و غم، و همچنین برقراری ارتباط با خداوند و مروت اشاره دارد. شعر به زیبایی احساسات عمیق و درونی شاعر را بیان می‌کند و نشان‌دهنده‌ی longing (اشتیاق) و نارضایتی از فراق و جدایی است.
درد دل را می کنم با صبر پیوندی دگربر طبیب خود تغافل می زنم چندی دگر
هوش مصنوعی: من درد و دلهایم را با صبر در هم میآمیزم و برای پزشکم مدتی دیگر خودم را نادیده میگیرم.
اعتمادی نیست بر عهدیی که نقصانی ندیدهست در پیمان گسستن مهر پیوندی دگر
هوش مصنوعی: به هیچ عهد و پیمانی نمیتوان اعتماد کرد، چون هرگز نقصی در آن وجود ندارد که نشان‌دهنده‌ی شکستن یک پیوند عاطفی باشد.
گرچه می دانم قسم خوردن به جانت خوب نیستهم به جان تو که یادم نیست سوگندی دگر
هوش مصنوعی: اگرچه میدانم قسم خوردن به جان تو کار خوبی نیست، اما راستش این است که حتی به یاد نمیآورم که به جان تو قسم دیگری هم خوردهام.
پای تا سر دیده ام از شوق رخسارت که هستهر سرشکم بی تو چشم آرزومندی دگر
هوش مصنوعی: از سر تا پا به خاطر شوق چهرهات نگاه کردهام. هر اشکی که میریزم، بدون تو، نشاندهندهٔ آرزوهایم است.
پیر کنعان با که گیرد انس در بیت الحزنبوی یوسف را نمی یابد ز فرزندی دگر
هوش مصنوعی: پیر کنعان که با هیچکس ارتباطی ندارد، در خانه غم نمیتواند بویی از یوسف ببرد، زیرا فرزند دیگری ندارد.
چون به شرم بخششم کشتی حلالت ساختمکاین مروت نیست با طبع خداوندی دگر
هوش مصنوعی: وقتی بخشش من باعث شرم شد، توانستم برایت وسیلهی نجاتی فراهم کنم. چرا که این نیکوکاری با ذات پروردگار سازگار نیست.
تاب می آری که از کف می نهی آیینه رااز جمال تو ندیدم جز تو خرسندی دگر
هوش مصنوعی: تو تا جایی میتوانی تحمل کنی که آیینه را از دست بدهی، اما من از زیبایی تو جز اینکه از تو راضی باشم، چیزی ندیدهام.
شکوه و شکر «نظیری » عکس کین و مهر تستآینه منما که طوطی نشکند قندی دگر
هوش مصنوعی: حس زیبای شکرگزاری و عظمت "نظیری" به واسطه دشمنی و محبت تو نمایان است. از من نخواه که آرامش فوقالعادهام را به هم بزنم، زیرا نمیخواهم مانند طوطی دوباره دچار دردسر شوم.