شمارهٔ ۳۱۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر به شخصی که نامه‌ای به او می‌نویسد، توصیه می‌کند که در نوشتن نامه دقت کند و از او می‌خواهد که نام دیگران را به درستی ذکر کند. او همچنین به دوستانش اشاره می‌کند که هنگام باز کردن نامه دچار اضطراب می‌شوند و بنابراین بر اهمیت رفتار خوب و رعایت پیمان‌ها تأکید می‌کند. شاعر به زیبایی و عشق نیز اشاره می‌کند و می‌گوید که اگر شخص نمی‌خواهد خود را در دیگران ببیند، باید تأمل کند و نشانه‌هایی از زیبایی و محبت را در نامه بیان کند. در نهایت، او از دیگران می‌خواهد که به جستجوی عشق و دوستی بپردازند و احساسات خود را به درستی انتقال دهند.
ای که نامه می‌نویسی سوی من فرمان نویسخدمتی کز دست می‌آید مرا بر جان نویس
هوش مصنوعی: ای کسی که به من نامه می‌نویسی، دستور بده که کاری از دستم برمیآید برایت انجام دهم، آن را بر جانم بنویس.
دوستان تا نامه واکردن پریشان می‌شوندلطف فرما هرکسی را نام بر عنوان نویس
هوش مصنوعی: دوستان وقتی نامه را باز میکنند، دچار اضطراب می‌شوند. لطفا هر کسی را با نامش خطاب کنید.
چند عرض آبرومندی به نام کشوریدر سر نامه نمی گنجیم بر پایان نویس
هوش مصنوعی: در اینجا شاعر به این نکته اشاره می‌کند که نام یک کشور و عظمت آن در چند کلمه و در یک نامه نمیگنجد. به نوعی نشاندهندهی کوتاهی و محدودیت کلمات برای بیان بزرگی و مقام یک کشور است.
گرد جور خویش و پیمان درست ما بگردهرکجا در جور نقصی هست بر پیمان نویس
هوش مصنوعی: با کمال جدیت و صداقت، به هر جایی که در رفتار و تعاملات ما نقصی وجود دارد، توجه کن و آن را اصلاح کن.
گر در آیینه نمی خواهی که بینی مثل خویشآیتی از رشک و عنبر بر مه تابان نویس
هوش مصنوعی: اگر نمیخواهی در آینه خود را ببینی، پس همانند خودت، زیبایی و جذابیت را به ضیای ماه بنگار.
گرمی سودای ما تا هست این بازار هستچشم من افشانگرست و روی تو ریحان نویس
هوش مصنوعی: تا زمانی که عشق ما زنده است، این بازار هم برقرار خواهد بود. چشم من همیشه به تو متمایل است و چهرهات برایم همچون ریحان زیبا و خوشبوست.
کلک روح افزای را در پرسش در رنجه سازیعنی از بهر «نظیری» نسخه درمان نویس
هوش مصنوعی: چشم و لب و رفتار دلنشین را در سوالات خود به زحمت بینداز، زیرا برای شفای دردها به عبارتی بینظیر نیاز است.