شمارهٔ ۳۲۸
هوش مصنوعی: این شعر به توصیف فضایی شاد و در عین حال غمگین می‌پردازد. شاعر از بزم و شادی می‌گوید که حالا خالی شده و مطرب خاموش است. او از ساقی می‌خواهد که جامی به او بدهد تا تلخی‌ها را فراموش کند و از شراب مست شود. به رغم تلخی‌های زندگی، شاعر بر اهمیت زیبایی و خوبی تأکید می‌کند و می‌گوید که باید تلاش کرد تا در کارهای خوب پیش قدم بود. او در مورد پیچیدگی‌های عشق و زندگی و همچنین، ناپایداری زیبایی و زشتی در روابط انسانی صحبت می‌کند. در نهایت، اشاره‌ای به شب و خواب و بیداری دارد و می‌گوید که دلتنگی‌ها و غم‌ها باید به فراموشی سپرده شوند.
بزم خالی می شود مطرب خموشساقیا جامی بده جامی بنوش
هوش مصنوعی: در اینجا گفته میشود که وقتی که شرابنوشی و شادابی از بین میرود، فضای مهمانی خالی و بیروح میشود. بنابراین از ساقی خواسته میشود که جامی پر کند و همه بنوشند تا دوباره فضا شاداب گردد.
تلخی از میگون لبان در کام ریزنیم مستم از شراب نیم جوش
هوش مصنوعی: تلخی از میگون لبان باعث میشود که طعم شیرینی را احساس کنم، انگار که کمی مست هستم از شراب که هنوز به جوش نیامده است.
در دم آخر گران تر ده قدحتا برندم مست از مجلس بدوش
هوش مصنوعی: در لحظهی پایانی، یک لیوان دیگر به من بدهید تا از تجمع باده نوشی کنان مست شوم.
دل به بدخویی نمی آید به دستلطف و حسنت هست، در خوبی بکوش
هوش مصنوعی: دل انسان به سختی تحت تأثیر رفتارهای بد قرار نمیگیرد؛ زیرا با لطف و زیبایی تو توانایی خوبی دارد. پس تلاش کن تا نیکو باشی.
گر گره بگشایی از بند قباخار گردد گل به جیب گل فروش
هوش مصنوعی: اگر تو بتوانی از مشکلات و گرفتاریها رهایی یابی، آنگاه زیباییها و نعمتها جلوهگر خواهند شد و حتی چیزهای ارزشمند و زیبا نیز در دسترسات قرار میگیرند.
غمزه صد جا پرده دل می دردتو خوشی می گوی و پندی می نیوش
هوش مصنوعی: غمزه و ناز تو در دل من جاهای زیادی را شکسته است. تو از خوشی سخن میگویی و به پند و نصیحت توجهی نمیکنی.
تو درم بگشای، هرکس خوب نیستپرده گو بر روی نازیبا بپوش
هوش مصنوعی: در دل خود را برای من باز کن، زیرا هر کسی که خوب نیست، باید چهره نا زیبا و زشت خود را زیر پرده پنهان کند.
هیچ می دانی که در صحرا و باغتا سحر از غیب می آید سروش
هوش مصنوعی: آیا میدانی که در دشت و باغ، تا صبح، آوازهایی از عالم غیب به گوش میرسد؟
خار و گل در جوش و ما شب خفته ایمناطقان خاموش و گنگان در خروش
هوش مصنوعی: در محیطی مملو از تناقضها و تضادها، ما در خواب به سر میبریم و در عین حال، کسانی که باید سخن بگویند، زمزمهای ندارند و افرادی که نمیتوانند سخن بگویند، در حال تلاش و فعالیت هستند.
صد چو بلبل مست دستانت شودگر برآری پنبه همچون گل ز گوش
هوش مصنوعی: اگر تو پنبهای مانند گل به گوش خود بیاویزی، صدها بلبل مست از زیبایی دستانت خواهند شد.
در غمم گفتی «نظیری » را چه رفتهقل هوش و هقل هوش و هقل و هوش
هوش مصنوعی: در فراق و اندوه من گفتی که چه بر سر «نظیری» آمده است و به یاد او دچار حواسپرتی و گیجی شدهام.