شمارهٔ ۳۲۷
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از رحمت و بخشش خداوند سخن می‌گوید و به عفو الهی اشاره می‌کند که باعث می‌شود انسان از گناهانش شرمنده نشود. دل او به سمت خدا می‌تپد و در پی عشق الهی است. او بیان می‌کند که نمی‌تواند غیر از خداوند را بنگارد و در عذرخواهی از خود و پشیمانی از کلماتش است. همچنین، به ناپایداری و زودگذر بودن زندگی اشاره دارد و از احساس غم و افسردگی در دوران پیری می‌گوید. در نهایت، به اهمیت لحظات خوش زندگی اشاره کرده و توصیه می‌کند که از موقعیت‌ها استفاده کنیم.
از خوی کریم تو گنه گشت فراموششرمنده نماندیم زهی عفو خطاپوش
هوش مصنوعی: از لطف و بزرگواری تو، گناهان ما فراموش شد و ما شرمنده نماندیم. چه خوب است که تو خطاها را میپوشانی و میبخشی.
دل راه تو پویید و نهد بر سر و جان پایجان دست تو بوسید و زند بر دل و دین دوش
هوش مصنوعی: دل به دنبال راه تو میگردد و تمام وجودش را برای تو فدا می‌کند؛ جانش را به هدایای تو تقدیم می‌کند و بر دل و ایمانش تأثیر میگذارد.
جز بر تو نخوانم که ندرد ورقم بختجز از تو نپرسم که نتابد فلکم گوش
هوش مصنوعی: جز تو کسی را نمیخوانم، زیرا بخت من تنها به تو مربوط می‌شود و جز تو از کسی نمیپرسم، چرا که سرنوشت مرا تنها تو روشن میکنی.
گویا سخن عشق تو شد قوت خردهاکاندم که کنم وصف تو در دام فتد هوش
هوش مصنوعی: به نظر میرسد که عشق تو نیرویی برای خردمندان شده است، زیرا وقتی میخواهم تو را توصیف کنم، تمام حواسمان در این کار گم می‌شود.
من خود شوم از هر سخن خویش پشیمانوین قوم به من هیچ نگویند که خاموش
هوش مصنوعی: من از هر حرفی که میزنم پشیمان میشوم و این مردم هیچ چیز به من نمیگویند و به سکوت ادامه میدهند.
پختیم رنگ و ریشه و لذت نگرفتیمزین خام حریفان که ندارند به هم جوش
هوش مصنوعی: ما به تلاش و کوشش خود رنگ و شکل گرفتیم، اما از این رقابت ناپخته با دیگران خوابی هم نمیبینیم، زیرا آنها اصلاً یکدیگر را درک نمیکنند و پیوندی با هم ندارند.
گردد دو جهان هیچ چو با هم بنشینندسلطان قلندروش و ابدال نمدپوش
هوش مصنوعی: زمانی که دو جهان با هم در آشتی و دوستی قرار بگیرند، هیچ چیز مانند نشستن یک پادشاه قلندری و عارف نمدپوش نمیشود.
از رفتن دوران هنردوست یتیممنتوان پدر از سر شده را گفت که مخروش
هوش مصنوعی: با سپری شدن دوران هنردوستی، نمیتوان به پدر یتیم گفت که دیگر نگران نباش.
هرچند به عشرت گذرد فرصت پیریایام جوانی نتوان کرد فراموش
هوش مصنوعی: هرچند که زندگی در لذت و خوشی سپری می‌شود، اما فرصت جوانی را نمیتوان نادیده گرفت و فراموش کرد.
افسرده تر از صبح خمار شب دوشمامروز که بر دوش برندم ز می دوش
هوش مصنوعی: امروز حالت خیلی بدتر از دیروز است، هنگام صبح که مست و خوابآلود بودم و به خاطر خوشی شب گذشته احساس سنگینی میکنم.
بنشین به خود ار خوش شودت وقت «نظیری »یوسف که خری مفت به قلب دو سه مفروش
هوش مصنوعی: اگر به خود مشغول شوی و از حسرت و اندوه دور باشی، میتوانی لذتهایی را بچشی که به دور از انتظار و باارزش هستند؛ مانند یوسفی که با قیمت پایینتری به فروش میرسد.