شمارهٔ ۳۲۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به تجربیات خود در مسیری روحانی و دینی اشاره می‌کند. او ابتدا در حال نماز و تقواست، اما به تدریج تحت تأثیر زیبایی‌ها و جذابیت‌های دنیا قرار می‌گیرد. در این فرآیند، او از صف مؤمنان جدا می‌شود و به دنیا و لذت‌های آن روی می‌آورد. با همدمی که او را به میخانه و خرابات می‌کشاند، متوجه می‌شود که آموزه‌های دینی‌اش از یادش رفته و به جای آن تحت تأثیر شعر و موسیقی قرار گرفته است. او از این وضعیت گیج و مست می‌شود و در نهایت به این درک می‌رسد که باید از دنیای مستی و غرور خود خارج شود و به سوی حقیقت بازگردد. شاعر در پایان به عشق و دیوانگی عاشقانه‌ای اشاره می‌کند و می‌گوید که چنین روایتی از عشق برای عاشقان قابل قبول نیست.
در بغل مصحف و سجاده تقوا بر دوشبرد از مدرسه ام مغبچه باده فروش
هوش مصنوعی: او با قرآن و سجادهاش در آغوش، تقوای خود را به دوش میکشد و از مدرسهاش به دنبال بادهفروشی رفته است.
در نماز از صف اصحاب برونم آوردبر زبان نیت و تکبیر مؤذن در گوش
هوش مصنوعی: در نماز، از بین صفوف یاران و همراهان بیرون میآوردم و نیت و آغاز نماز را با صدای مؤذن در گوشم میشنیدم.
هم در احرام ز سوداش به سر مانده دو دستهم به نیت ز تماشاش زبان گشته خموش
هوش مصنوعی: شخصی که در حالتی خاص و مقدس به سر میبرد، به خاطر عشق و دلبستگیاش به معشوق، دو دستش را با نیت تماشای او به سمت آسمان برده، ولی به دلیل شدت احساساتش توانایی صحبت کردن را از دست داده است.
هر دو از زمره اسلام روان گردیدیماو به من عشوه کنان من ز پیش طعنه نیوش
هوش مصنوعی: ما هردو در مسیر اسلام قدم گذاشتیم؛ او با فریبندگی و ناز به من نگاه می‌کند و من نیز از جلو به حرفهای کنایهآمیز او گوش میدهم.
گاه گفتی به سرین نکته که هان تیز بدهگه فکندی به قفا بوسه که هین تیز بنوش
هوش مصنوعی: گاهی میگفتی که به این نکته توجه کن، اما در لحظهای ناگهان بوسهای به پشت میزدی و میگفتی سریع بنوش!
مست و واله به خرابات مغانم آوردوز حریفان خرابات برآورد خروش
هوش مصنوعی: مست و شیدا به میخانههای اهل عرفان و نیاز رفت و از جمع دوستان و همگان در آنجا صدای بلندی برپا کرد.
صنم آراسته کردند و قدح در دادندگرم گردید ز من زمزمه نوشانوش
هوش مصنوعی: عشق را به زیبایی تزیین کردند و با فنجانهای نوشیدنی به من دادند، و من از شراب و عشق گرم و شاداب شدم و با حرارت زمزمه کردم.
رد اسلام و ورع برهمنم تلقین کردبا بتان روی به روی و به مغان دوش به دوش
هوش مصنوعی: با چهرههای زیبا و پیشوایان مذهبی، در کنار هم قرار گرفتم و در عین حال از اصول دین و پرهیزگاری دور شدم.
آن چه آیات و حکم بود ببرد از یادموان چه ابیات و غزل بود قوی ساخت به هوش
هوش مصنوعی: هر چه که مربوط به آیات و احکام بود از خاطر من رفته، اما آنچه شعر و غزل بود، به ذهنم قوت بخشید.
عمرها مطرب و میخانه پرستی کردمناگهم خورد به گوش از قدح باده سروش
هوش مصنوعی: سالها به جشن و سرور در میخانهها گذرانیدم، ناگهان صدای دلانگیزی از جام شراب به گوشم رسید.
کاین چه مستی و غرورست به طاعت بگرایوین چه نااهلی و دوریست به خدمت می کوش
هوش مصنوعی: این چه حالتی است که تو را به خود مغرور کرده است؟ به اطاعت و فرمانبرداری روی آور و از چه بیاعتنایی و دوری است که در خدمت به دیگران تلاش نمیکنی؟
زین صدا رفتم از آهنگ مقامات به درزین ندا آمدم از باده طامات به هوش
هوش مصنوعی: از این صدا و آهنگ مقامات موسیقی جدا شدم و از این ندا، به خاطر نوشیدن بادههای الهی، به حالت هوشیاری رسیدهام.
بردم از کوی حریفان به سوی زاویه رختکردم از نشئه تحقیق به علیین جوش
هوش مصنوعی: به دلایلی از جمع دوستان و همنشینان دور شدم و به مکانی آرام و دور از هیاهو رفتم. حس تحقیق و کنجکاویام را به سمت مرتبههای بالاتر و روشنی هدایت کردم.
تا برون آمدم از عالم فردانیتخود خراباتی و خود زاهد و خود باده فروش
هوش مصنوعی: وقتی از دنیای تنهایی و انزوا خارج شدم، در خودم هم میدیدم که خراباتی هستم، هم زاهد و هم بادهفروش.
قصه عاشق دیوانه «نظیری » دگرستعاشقان را ز چنین رو نپسندند خموش
هوش مصنوعی: داستان عاشق دیوانه «نظیری» متفاوت است و دیگر عاشقان این نوع عشق را نمیپسندند و باید در این مورد سکوت کنند.