شمارهٔ ۴۴۰
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از عواطف و احساسات خود نسبت به عشق و دلشکستگی صحبت می‌کند. او می‌گوید که دلش را به خاطر عشق سوزانده و از خودکامگی رنج می‌برد. زمانی را که به دور از معشوق است، به حسرت و دلتنگی می‌گذراند و می‌گوید که در این دوری، حسرت‌های زیادی را تحمل کرده است. او دلش را گرفتار خیال معشوق کرده و از آرامش واقعی دور است. با اشاره به شب‌های فراق از معشوق و می‌گساری‌هایی که فرصت وصال را به یاد می‌آورد، به شدت احساس بی‌صبری و شوق می‌کند. در نهایت، به اهمیت آن لحظه وصل اشاره می‌کند و می‌گوید که زندگی او به شیوه‌ای تجلی پیدا کرده که همه چیز را در انتظار وصال می‌بیند.
خود را کباب ازین دل خودکام کرده‌اماین پاره‌آتشی‌ست دلش نام کرده‌ام
هوش مصنوعی: من به خاطر دل خودخواهم، روح و جانم را به آتش کشیدهام؛ و این آتش را که در وجودم میسوزد، دلش مینامم.
گر روزگار دشمن من گشته دور نیستخون‌ها ز رشک در دل ایام کرده‌ام
هوش مصنوعی: اگر زمان به دشمنی من پرداخته، دور از ذهن نیست که به خاطر حسادت، خونها را در دل روزگار ریختهام.
این دل که در وصال تسلی ازو نبودخرسندش از تغافل و دشنام کرده‌ام
هوش مصنوعی: دل من که در زمان وصال (نزدیکی) هم نتوانسته بود آرامش پیدا کند، حالا از غفلت و دشنامی که به او دادهام خرسند است.
بی‌صبرم آنچنان که به قدر کرشمه‌ایجانی گرو نهاده، دلی وام کرده‌ام
هوش مصنوعی: من به اندازهای بی‌صبری دارم که زندگیام را به خاطر یک لبخند کوچک و یک نگاه معنادار به خطر میاندازم و دلم را به دیگری قرض دادهام.
پیش خیال او حذر ای دل ز اضطراباین صید را به حیله دمی رام کرده‌ام
هوش مصنوعی: ای دل، از نگرانیهای بیمورد دور باش! من این دلدادگی را با نیرنگی به دست آوردهام، تنها لحظهای آرامش کرده‌ام.
شام فراق در نظرم داغ حسرتی استهر می که روز وصل تو در جام کرده‌ام
هوش مصنوعی: شام جدایی برای من بسیار دشوار و پر از حسرت است، چرا که هر نوشیدنی که در روز وصالت نوشیدهام، حالا به یاد تو و دوریات برایم تلخ شده است.
از نیم جرعه لطف «نظیری» چه بی‌خودی‌ست؟این روز وصل بود که من شام کرده‌ام
هوش مصنوعی: با اندک توجهی به محبت «نظیری»، چه حالتی از خودباختگی پیش میآید؟ امروز روز وصال است و من شام را آماده کرده‌ام.