شمارهٔ ۴۶۵
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی‌های زندگی و لذت‌های آن صحبت می‌کند و به نوشیدن می و آزادی روح اشاره می‌نماید. او از پرستاران معنوی می‌خواهد که با سخنان خود شادابی را به ارمغان بیاورند و تعلیمات زندگی را به شکلی جدید و زیبا ارائه دهند. شاعر به فراز و نشیب‌های زندگی اشاره کرده و از ناپایداری ساختارها می‌گوید. او همچنین به التیام و زیبایی‌های طبیعت و عشق اشاره می‌کند و از تحولات درونی خود در هنگام نماز صحبت می‌کند. در پایان، او با شکرگزاری از دوران خوش خود، به نوشیدن میخانه و خطر فراموش شدن یادآوری می‌نماید و به خط بغداد اشاره می‌کند.
پیش بنشین ساغری بستان و طبع آزاد کنوین پرستاران معنی را، به گفتی شاد کن
هوش مصنوعی: بنشین و یک جام شراب بردار و با خیال راحت و آزاد بنوش. این پرستاران معنی و مفهوم را با کلامت خوشحال کن.
تخته تعلیم گردون بین و نقش در همشخنده چون شاگرد زیرک طبع بر استاد کن
هوش مصنوعی: به آسمان نگاه کن و ببین چگونه نقش و نگارهایش با هم ترکیب شدهاند. مانند یک شاگرد باهوش، با استعداد و زیرک، بر آموزگار خود تسلط پیدا کن و از آن بهرهمند شو.
این رقم زشتست طرح تازه ای بر صفحه کشوین بنا سستست قصر قایمی بنیاد کن
هوش مصنوعی: این شکل ناپسند است، نقشهای نو بر روی صفحه بکش و این ساختمان ضعیف را پایدار بساز.
ابر ساقی از هوای سرو بر بستان گریستعندلیبا گل گریبان می درد فریاد کن
هوش مصنوعی: ابر که همچون ساقی است، از جویبار عشقی در دل خود در بستان اشک میریزد. در این میان، بلبل به گلها مینگرد و از درد دل خود فریاد برمیآورد.
عاقبت چون جای ما خاکست کار آب بهگل کز آتش می گدازد تکیه گو بر باد کن
هوش مصنوعی: در نهایت، وقتی که ما به خاک تبدیل میشویم و کارمان به جایی میرسد که باید از زندگی گذر کنیم، بدانیم که همه چیز به سرعت تغییر می‌کند و آنچه که ماندگار به نظر میرسد، در حقیقت، بیموده و ناپایدار است. پس، نباید به چیزهای زودگذر دل ببندیم.
در نمازم دل ز مخموری به صد جا می رودقبله گم شد محتسب میخانه را آباد کن
هوش مصنوعی: در هنگام نماز، قلب من به شدت مشتاق است و در عین حال از حال نرمال خارج شده. در این میان، مسیر درست را گم کردهام. ای نگهبان میخانه، آن را بازسازی کن و به آن رونق بده.
چشم مستت شب به معبدها خرابی می کندپارسایان را به می خوردن مبارکباد کن
هوش مصنوعی: چشم زیبای تو باعث ویرانی معبدها میشود و پارسایان را به نوشیدن شراب و شادی تشویق می‌کند.
گر نویسم شکوه می ترسم که نشناسی مراآن که از حالش نکردی یاد هرگز، یاد کن
هوش مصنوعی: اگر بخواهم از دل تنگیهایم بنویسم، میترسم تو مرا نشناسی؛ تو که هرگز به یاد نیاوردی حال و روز من را.
شکر این دولت که دوران بر مراد حسن تستباده در جام «نظیری » تا خط بغداد کن
هوش مصنوعی: این بیت به شادی و خوشحالی از روزگار خوبی اشاره دارد که زندگی طبق خواستههای فرد پیش میرود. او به زیبایی و لذت زندگی اشاره می‌کند و دعوت به نوشیدن نوشیدنی و جشن گرفتن می‌کند، در حالی که به خط بغداد نیز اشاره دارد که نمادی از فرهنگ و هنر است.