شمارهٔ ۴۹۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به بررسی وضعیت ناگوار و تلخ دوران خود می‌پردازد. وی به دنبال شادی و نشاط در جامعه‌ای است که خالی از تاب و سرزندگی‌ست. او از وجود یک جوانمرد با ویژگی‌های برجسته و سلطنت‌طلب، شکارچیانی قوی و همچنین چالش‌های روزمره‌ای که همچون سنگباران بر مردم فرود می‌آید، سخن می‌گوید. شاعر ناراحتی و ناامیدی خود را از عدم ظهور مهدی موعود و تداوم جهل و نادانی در جامعه ابراز می‌کند و در نهایت با اشاره به حافظ، به دنبال خوشحال‌کننده‌ای میان این همه غم و اندوه می‌باشد. در کل، شعر توصیفگر یأس و آرزوهای برآورده‌نشده در دنیای معاصر است.
نیست دوران را نشاطی رطل مالامال کو؟مطربی کز وی بگردد آسمان را حال کو؟
هوش مصنوعی: آیا در این زمان هیچ شادی و نشاطی وجود ندارد؟ کجا میتوانم مطربی پیدا کنم که حال و هوای آسمان را تغییر بدهد؟
تاج عزت بالشست و تخت رفعت بسترستسلطنت را یک جوانمرد بلنداقبال کو؟
هوش مصنوعی: تاج افتخار بر دوش اوست و تخت بلندی زیر او قرار دارد. مگر جوانمردی با خوشبختی بالا وجود دارد که شایسته سلطنت باشد؟
بوم و دشت مملکت پر از شکار فربهستجره شاهینی که با کبکی زند چنگال کو؟
هوش مصنوعی: سرزمین و دشتهای مملکت پر از حیوانات و شکارهای فراوان است، اما پرندهای مانند شاهین که با کبک شکار می‌کند، کجاست؟
سنگباران است بر ما روز و شب از حادثاتز آشیان خواهیم برپریم اما بال کو؟
هوش مصنوعی: هر روز و شب با حوادث و مشکلاتی مواجه هستیم و از آنها عذاب میکشیم. اگر بخواهیم از این شرایط逃 تحرک کنیم، اما نمیدانیم که چه چیزی میتواند ما را نجات دهد یا به کجا باید برویم.
عالم از دیوان مردم روی دارالجهل شدمهدی از ترس ار نمی آید برون دجال کو؟
هوش مصنوعی: جهان به خاطر دیوانگی مردم به جهل و نادانی گریخته و اگر مهدی (علیهالسلام) از ترس نمیآید، پس دجال کجاست؟
حسب حال خوش کس از مجموعه یاری نخواندحافظ شیراز را دیوان فرخ فال کو؟
هوش مصنوعی: وضع خوش کسی از مجموعه یاری را نمیتوان در غزلی از حافظ شیراز پیدا کرد که به فال نیک اشاره کند.
بر خیالش راه آمد شد «نظیری » بسته شدکوی پر از بوالهوس شد غمزه قتال کو؟
هوش مصنوعی: او به خاطر خیال محبوبش به سمت او رفت، اما وقتی رسید، راهی که به سویش میبرد بسته بود و کوچه پر از افرادی آسیبزننده و بیصبر بود. حالا باید ببیند چطور از زیبایی و جذابیت او که مانند جنگی است، فرار کند.